شـــب ســـردی اســـت ، و مـــن افـــســـرده
راه دوری اســــت ، و پـــایــــی خـــســـتـــه
تــیـــرگــی هــســـت و چـــراغـــی مــــرده
میــکــنــم ، تــنـهـــا ، از جــــاده عـبــــور :
دور مــانـــدنــــد ز مــــن آدم هــــــا
ســـایــــه ای از ســــر دــــیوار گـــذ شـــت ،
غــمــی افــــزود مـــرا بــــر غـــــم هـــــا
فــــکر تـــاریـــکی و ایـــن ویـــرانـــی
بـــی خــبـــر آمـــد تــــا بــــا دل مــــن
قـــصــــه هــــا ســــاز کــــنـــد پـــنـــهـــانــی
نــیــســت رنــگـــی کـــه بــگـــویـــد بـــا مــــن
انــــدکــی صــبـــر ســحــر نــزدیــــک اســـت
هـــر دم ایــــن بـــانـــگ بـــر آرم از دل :
وای ، ایـــن شــــب چـــقــــدر تـــاریــــک اســــت !
خـــنـــده ای کـــو کـــه بـــه دل انـــگــیـــــزم ؟
قــــطـــره ای کــــو کـــه بــــه دریـــــا ریــــــزم ؟
صــخـــره ای کــــو کــــه بــــدان آویـــــزم ؟
مـــثـــل ایــــن اســــت کــــه شـــب نـــمـــنــــاک اســــت
دیـــگــران را هــم غـــم هــســت بـــه دل ،
غـــم مـــن ، لــیـــک ، غـــمــی غــمـــنــــاک اســــت
ســـهــــراب ســـپـــهــــری
لينك | نوشته شده در دوشنبه بیست و یکم مرداد 1387ساعت 5:42 بعد از ظهر توسط N e D a |باز از او بدتر كسی است كه مردم از گزند او در امان و به نيكی او
اميدوار نباشند
دل انسانی همچو پری است كه در بيابان به شاخه درختی آويزان باشد ،
از وزش بادها دائم در انقلاب است و زير و رو میشود
خوشا به حال كسی كه توجه به عيوب خود ، او را از توجه به عيوب
ديگران باز دارد .
بهترين دوست شما آن است كه معايب شما را به شما بنمايد
تا دل درست نشود ، ايمان درست نخواهد شد و تا زبان درست نشود ،
دل درست نخواهد بود .
تا عقل كسی را نيازمودهايد ، به اسلام آوردن او واقعی نگذاريد .
تنها به عقل میتوان به نيكيها رسيد . آنكه عقل ندارد از اين تهی
است .
زيان نادانان ، بيش از ضرری است كه تبهكاران به دين میرسانند .
هر صاحب خردی از امت مرا چهار چيز ضروری است : گوش دادن به
علم ، به خاطر سپردن و منتشر ساختن دانش و بدان عمل كردن .
مؤمن از يك سوراخ ، دوبار گزيده نمیشود .
دلاورترين مردم آن است كه بر هوای نفس ، غالب آيد .
لينك | نوشته شده در چهارشنبه نهم مرداد 1387ساعت 1:36 قبل از ظهر توسط N e D a |

