کـــوچــــه

بــی تــو مـهــتــاب شــبــی بــاز از آن کـــوچـــه گــذشـــتــم
هــمــه تــن چـشــم شــدم خـیــره بــه دنــبــال تــو گـشـتـــم
شــوق دیــدار تــو لــبــریـز شــد از جــــام وجــــودم
شـــدم آن عـــاشــــق دیــوانـــه کـــه بـــــودم
در نــهـانـخــانــه جـانــم گــل یـاد تــو درخــشـیـــد
بــاغ صـــد خـــاطــره خـنــدیــــد
عــطــر صــد خــاطـــره پـیــچــیـــد
 یــادم آمــد کــه شـبـــی بــا هــم از آن کــوچــه گــذشـتتــیـــم
پــر گـشــودیــم و درآن خــلـــوت دلــخــواســتـــه گــشــتــیــــم
 ســـاعــتــی بـــر لــب آن جـــوی نــشــســتـــیـــــــــم
تــو هــمــه راز جـــهــان ریــخــتـــه در چــشـــم ســیـــاهــــت
مــــــن هـمــه مـــحــو تــمــاشــــای نـــگـــــاهـــــت
آســمـــان صــــاف و شـــــب آرام
بــخـــت خــنـــدان و زمــــان رام
خــوشــه مـــاه فــرو ریــخــتــــه در آب
شـــاخــه هـــا دســـت بـــر آورده بـــه مــهــتـــــــاب
شــب و صــحــــرا و گـــل و ســنـــگ
 هــمــه دل داده بـــه آواز شـــبـــاهــنــگ
یــادم آیــد تــو بــه مــن گــفــتــی از ایـــن عــشـــق حــذر کــــن
لــحــظــه ای چــنـــد بــر ایـــن آب نـــظـــر کــــــن
آب آیــیــنـــه عــشـــق گـــذران اســــت
تـــو کــه امــروز نــگـــاهـــت بـــه نــگـــاهــی نــگـــران اســت
بـــاش فـــردا کــه دلــت بـــا دگــــران اســــــت
تـــا فـــرامــوش کـــنــی چــنــدی از ایـــن شــهــــر ســفـــر کــــن
بــا تـــو گــفــتـــم حـــذر از عــشــق ؟ نــدانــــم
ســفــر از پــیــش تـــو ؟ هــرگـــز نـــتــــوانــــــم
روز اول کــه دل مــــن بـــه تــمــنــای تــو پــــــر زد
چــــون کــــبــوتــر لـــب بــــام تـــو نـــشــســتـــم
 تــو بـــه مـــن ســـنـــگ زدی مــن نـــه رمــیــــدم نـــه گــســســتــم
بـــازگــفــتـــم کــه تـــو صـــیـــادی و مـــن آهـــوی دشـــتــــم
تـــا بـــه دام تـــو در افــتـــم هــمـــه جــا گــشـــتـــم و گـــشـــتـــم
حـــــذر از عــــشــــق نــــدانـــــم
ســـفـــر از پـــیـــش تـــو هـــرگـــز نــتــوانـــم نــتـــوانـــم
اشــــکــــی از شـــاخــــه فــــرو ریـــخـــــت
مـــرغ شــــب نـــالـــه تــلــخـــی زد و بــگـــریـــخــــت
اشــــک در چـــشــــم تـــو لــــرزیــــــد
مـــــاه بــــر عــشــــق تـــو خـــنــــدیــــد
یـــادم آیـــد کـــه دگــــر از تـــو جـــوابـــی نــشــنــیـــدم
پــــای دردامـــــن انـــــدوه کـــشـــیــــدم
نــگــســســـتــــم نـــرمـــیــــدم
رفـــت در ظـــلــمـــت غــــم آن شـــب و شـــبــهـــای دگـــر هـــم
نـــه گـــرفــتـــی دگــــر از عـــاشــــق آزرده خـــبــــر هــــم
 نـــه کــنـــی دیــگـــر از آن کـــوچـــه گــــذر هـــم
بــــی تــو امـــا بـــه چـــه حـــالـــی مـــن از آن کـــوچـــه گــذشــتـــم

 

 

 

 

 

فـــریـــدون مـــشــیـــری

 

لينك | نوشته شده در پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1387ساعت 9:1 بعد از ظهر توسط N e D a |

اشـــک شــمـــع

لينك | نوشته شده در چهارشنبه هجدهم اردیبهشت 1387ساعت 11:3 قبل از ظهر توسط N e D a |

گـــل خــشـــکــیــــده

بــر نــگــه ســرد مــن بــه گــرمـــی خــــورشــیــــد
مـــی نــگـــرد هــر زمــان دو چــشــم سـیــاهــت
تــشنـه ایـن چـشـمــه ام چــه ســود خـــدا را
شــبـنــم مـــــرا نـــه تـــــاب نـــگــــاهــــت
جـز گـل خـشـکیده ای و بـرق نـگــاهــی
از تــو در ایــن گـوشـه یـادگــار نــدارم
زان شـب غمگین که از کنار تو رفتم
یـک نـفس از دسـت غـم قـرار نــدارم
ای گـل زیـبــا بهـای هسـتی مـن بـــود
گـر گـل خـشکـیــده ای ز کـوی تــو بــردم
گــوشـه تـنهــا چـــه اشــک هـا فـشــانــدم
وان گــل خـشــکیـده را بــه سـینـه فـشـــردم
آن گــل خــشــکیــــده شـــرح حـال دلــم بـــــود
از دل پــــر درد خـــویـش بـا تـو چــه گـــویــــم
جــز بـه تـو درمـــان درد از کــه بــجـــویــــم
من دگـر آن نـسیـم بـه خـویـش مـخـوانـم
مـن گـل خشکیده ام به هـیـچ نـیــرزم
عـشق فـریـبم دهـد کـه مـهر ببنـدم
مـرگ نهیبم زنـد کـه عشق نــورزم
پـای امید دلـم اگـر چه شکسته اسـت
دسـت تـمنای جــان همیشه دراز اســت
تـــا نـفسـی می کــشـم ز سـینـه پـــر درد
چــشــم خــدا بـیـن مـن بــه روی تو بـاز اسـت

 

فـریــدون مـشــیـــری

لينك | نوشته شده در دوشنبه نهم اردیبهشت 1387ساعت 11:21 قبل از ظهر توسط N e D a |