ღ•**•.ღتــرســـیـــم عــشـــقღ.•**•ღ
در بين تمامي مردم تنها عقل است كه به عدالت تقسيم شده زيرا همه فكر ميكنند به اندازه كافي عاقلند.
مـــرغ مـــعـــمــــا
دیــر زمــانــی اســــت روی شــاخــه ایــن بـــیـــــد
مــرغـــی بــنــشــسـتـه کـوبــه رنــگ مــعـمـاســـت
نـیـســت هـــم آهــنــگ او صــــدایـــــی ‚ رنـگـــــی
چــون مــن درایــن دیــار ‚ تــنــهـــا ‚ تـــنــهــاســـت
گــرچــه درونــش هــمــیشـــه پــر ز هــیـــاهــوســت
مـــانـده بــر ایــن پــرده لـیـــک صــورت خــامــوش
روزی اگــر بــشــکــنــد ســکــوت پــــر از حـــرف
بــــام و درایــــن ســـــرای مــیـــــرود از هـــــــوش
راه فـــــــروبــــســتـــه گـــرچـــه مــــرغ بــــــه آوا
قـــالــب خــــامـــــوش او صــدایــــی گــویـــاســــت
مــی گــذرد لــحــظــه هــا بـــه چــشــمــش بــیــــدار
پــیــکـــر او لــیــــک ســایــه روشــن رویــــاســــت
رســــتــه ز بـــالا و پـــــســـــت بــــــال و پـــــــر او
زنـــدگــی دور مـــانــــــــده : مــــوج ســــرابـــــــی
ســــــایـــــه اش افـــســـرده بـــــر درازی دیـــــــوار
پــرده دیــــوار و ســـایــــه : پــــرده خــــوابــــــــی
خـــیـــره نــگـــاهــــش بــه طـــرح هــای خـیــالـــی
آنــچــه در آن چــشــمـهـاسـت نـقـش هـوس نـیـســت
دارد خـــامــوشـــی اش چـــو بـــا مــن پـــیـــونــــد
چــشــم نـهــانــش بــه راه صـحـبــت کــس نــیــسـت
ره بـــه درون مــی بـــرد حـکــایـــت ایــــن مــــرغ
آنــچــه نــیــایـــد بــه دل ‚ خــیـــال فــریـــب اســـت
دارد بـــا شــهـــرهـــای گــمــشــــــده پـــیــــونـــــــد
مـــــرغ مــــعــمـــا درایـــن دیـــار غـــریـب اســـت
ســهـــراب ســـپـــهــــری
لينك | نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387ساعت 10:45 قبل از ظهر توسط N e D a |
غـــــزل...
بــه خــلــوت بــی مـاهــتــاب مــن بــگــذر
بــه شـــام تــار مــــن ای آفـتـاب مـن بــگــذر
کـنـون کـه دیـده ام از دیــدن تـو مـحـرم اسـت
فــرشـتــه وار شـبــی رابـه خــواب مــن بـگـذر
نــگــاه مــســت تـــــو را آرزوکــــنـــان گــفــتـــم
بــــیــــا بــــه پــرتــــو جــــام شــراب مــن بــگــذر
اگــر کــه شـعــر شـدی بــر لــبــان مـــن بـنـشـــیــــن
اگــر کــه نــغمــه شــدی از ربــاب مــــن بــگـــــذر
فـــروغ روی تــــو ســـــازد دل مـــــرا روشـــــن
بــیـا و در شـــب بــــی مــاهـتـاب مــن بـگـــذر
کـرم کـن و در کــلــبــه ام قــــــدم بـــگــــذار
مرا بـبـین و بــه حال خــراب مـن بــگـــذر
تورا که طــاقت سوزحمــید یـک دم نیست
نـخوانـده شـعـرمرا ازکـتــاب مـن بـگــذر
" حــمــیــد مـصــدق "
لينك | نوشته شده در چهارشنبه بیست و یکم فروردین 1387ساعت 6:14 بعد از ظهر توسط N e D a |نامت را...
لينك |
نوشته شده در جمعه شانزدهم فروردین 1387ساعت 3:20 بعد از ظهر توسط N e D a
| ســیــب
تــو بــه مــن خـنـدیــدی
و نــمــی دانـســتــی
مــن بــه چــه دـلهــره از بــاغـچــه هـمـسـایــه
ســیــب را دزدیــدم
بـاغـبــان از پــی مـن تـنــد دویــد
سـیــب را دســت تــو دیــد
غـضــب آلوده بــه مــن کــرد نـگــاه
ســیـب دنــدان زده از دســت تــو افـتــاد بــه خــاک
و تــو رفــتــی و هــنــوز
ســالـهــاســت کــه در گــوش مــن آرام آرام
خــش خــش گــام تـو تـکــرار کـنــان
مــی دهــد آزارم
و مــن انـدیـشــه کـنــان غــرق ایــن پــنــدارم
کــه چــرا؟
خــانــه کــوچــک مــا ســیــب نــداشــت
حـمـیـد مـصــدق
لينك | نوشته شده در دوشنبه دوازدهم فروردین 1387ساعت 2:35 بعد از ظهر توسط N e D a |
اســیــر...
تــو را مــی خــواهــم و دانــم کــه هــرگـــز
بـــه کـــام دل در آغــــوشــــت نــگــــیــرم
تــویــی آن آســــمــان صـــــاف و روشــــن
مــن ایــن کــنــج قـفــس مــرغــی اســیــرم
ز پـــشــت مــیــلــه هــای ســــرد تـــیــــره
نــگـــاه حــســرتــم حــیــران بــه رویــــت
در ایـــن فـکــرم کــه دســتــی پـیـش آیــــد
و مــن نــاگــه گـشــایـم پــر بـه ســـویــت
در ایــن فکـرم کـه در یـک لحـظه غــفلـت
از ایــن زنــدان خــامــوش پـر بـگــیــرم
بــه چــشـــم مــرد زنــدانـــبــان بـخــنــدم
کــنـارت زنـــدگــی از ســــر بــگــیــرم
در ایــن فــکــرم مـن و دانـم کـه هـرگــز
مــرا یــارای رفـتــن زیـن قـفـس نـیـســت
اگــــر هــم مــرد زنـدانـبــان بــخــواهــد
دگــر از بـهــر پــروازم نـفـس نـیـســت
ز پـشــت مـیــله هــا هـر صـبـح روشــن
نــــگــاه کــودکــی خــنـــدد بــه رویـــم
چــو مــن سـر مـی کـــنــم آواز شـــادی
لـبـش بـا بـوســه مـی آیــد بـه سـتویــم
اگــر ای آسـمـان خـواهـم کـه یـک روز
از ایــن زنــدان خـامــش پــربـگــیــرم
بــه چـشـم کـودک گــریـان چـه گـویــم
ز مـن بـگـذر کـه مـن مـرغـی اسـیــرم
مـن آن شـمـعـم کـه بـا سـوز دل خـویـش
فــــروزان مــی کـنــم ویـــرانــه ای را
اگــر خــواهــم کــه خـامــوشـی گـزیـنـم
پـــریــشــان مــی کـنـم کــاشــانــه ای را
فـروغ فـرخــزاد
لينك | نوشته شده در پنجشنبه هشتم فروردین 1387ساعت 6:27 قبل از ظهر توسط N e D a |
آتـــــش پــــنـــهـــــان
گــرمــی آتــش خــتورشــیـد فــســرد
مــهــرگــان زد بــه جــهــان رنــگ دگــــر
پنــجــه خــســته ایــن چــنگــی پــیــر
ره دیــگــر زد و آهنــگ دگـــر
زنــدگــی مــرده بــه بــیــراه زمـــان
کــرده افــســانــه هــســتی کــوتــاه
جــز بــه افــســوس نـمــی خـنـدد مـهــر
جـــز بــه انــدوه نمــی تــابــد مــاه
بــاز در دیــده غــمـگیــن ســحــر
روح بیــمــار طبـیــعت پــیــداســت
بــاز در ســردی لــبخـنــد غــروب
رازهـا خــفتــه ز نکــامــی هـاســت
شــاخـه هــا مـضـطــرب از جـنبــش بــاد
در هــم آویخـتـه مـی پــرهیــزنــد
بــرگـهـا ســوخـتـته از بـوســه مــرگ
تـــک تـــک از شــاخــه فــرو مــیــریــزنــد
مــی کــنــد بــاد خــزانــی خــامــوش
شــعلــه ســرکــش تــابــستــان را
دســت مــرگ اســت و ز پــا نـنــشــینــد
تــا بــه یــغــمــا نــبــرد بــستــان را
دلــــم از نــام خـــزان مــی لــرزد
زانــکــه مــن زاده تــابــستــانــم
شــعــر مــن آتــش پـــنــهـان مـن اســت
روز و شــب شــعلــه کـشــد در جــانــم
مــی رســد ســردی پــایــیــز حــیــات
تـــاب ایــن ســیــل بــلاخیــز نــیــســت
غــنــچــه ام نــشــکـفــتــه بـه کـــام
طــاقــت ســیلــی پــایــیــزم نــیـســت
فــریــدون مــشیــری
لينك | نوشته شده در شنبه سوم فروردین 1387ساعت 10:18 قبل از ظهر توسط N e D a |